و عليهما مدارع الصوف و بايديهما العصىّ » خ 192 291 ، آن دو بر فرعون داخل شدند در حالى كه پشم پوشيده و عصا در دست داشتند . صول : حمله كردن . جهيدن و استطاله و غلبه « تصاول » بين الاثنين است ، سيزده مورد از اين ماده در « نهج » آمده است دربارهء فتنهء بعد از خود فرموده : « وصال الدهر صيال السبع العقور و هدر فنيق الباطل بعد كظوم » 108 157 روزگار مانند سگ ها حمله كرد و شتر باطل بعد از سكوت به فرياد آمد ، دربارهء غصب خلافت به دست ابى بكر فرموده : ابو بكر لباس خلافت را به تن كرد ، با آنكه شايستگى مرا مى دانست : « فطفقت ارتئى بين ان اصول بئد جذاّء او اصبر على طخية عميآء » خ 3 48 . يعنى : فكر مى كردم كه آيا با دستى قطع شده و بى كمك حمله كنم و يا بر ظلمت ظلمانى صبر نمايم « احذروا صولة الكريم اذا جاع و اللئيم اذا شبع » حكمت 49 . دربارهء جهاد اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده : « و لقد كان الرجل منّا و الآخر من عدّونا يتصاولان تصاول الفحلين يتخالسان انفسهما ايّهما يسقى صاحبه كاس المنون » خ 56 92 در ميدان جنگ مردى از ما و مردى از دشمنان مانند دو شتر نر به همديگر حمله مى كردند هر يك اختلاس روح ديگرى را مى طلبيد كه كدام به رفيقش شربت مرگ را بخوراند . صوم : صوم و صيام : روزه : اصل آن امساك از مطلق فعل است و آن يازده بار در « نهج » آمده است دربارهء ذكات بدن فرموده : « و لكلّ شى ء زكات و زكات البدن الصيام و جهاد المرأة حسن التّبعل » حكمت 136 براى هر چيز زكاتى است روزه هم زكات بدن است ، جهاد زن شوهردارى خوب است . در يك روز عيد فطر فرمود : « انّما هو عيد لمن قبل الله صيامه و شكر قيامه و كلّ يوم لا يعصى الله فيه فهو عيد » حكمت 428 . صون : حفظ كردن . نگاه داشتن : « صانه صونا : حفظه » شش مورد از آن در « نهج » ياد شده است در وقت دعا فرموده : « اللهم صن وجهى باليسار و لا تبذل جاهى بالاقتار » خ 235 347 ، خدايا با وسعت روزى آبرويم را حفظ كن و عزّتم را با تنگدستى از بين مبر . دربارهء تقوى فرموده : « الا فصونوها و تصوّنوا بها و كونوا عن الدنيا نزاّها و الى الاخرة ولّاها » خ 191 284 ، تقوى را حفظ كنيد و با آن حفظ شويد از دنيا پرهيز كننده و به آخرت عاشق و حزين باشيد .